۰
تاریخ انتشار
دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۷ ساعت ۱۹:۳۶
کد مطلب : ۱۳۷۵۴
یادداشت؛

پایانِِ فصل بررسی و سنجش اعمال انسان

محمد حسین حامدی
پایانِِ فصل بررسی و سنجش اعمال انسان
به گزارش راهیان نور، همیشه روزهای آخر سال در بین عموم مردم زمانی برای تدارک مقدمات ورود به سال جدید و برنامه ریزی برای خانه و خانواده جهت آماده شدن برای استقبال از آن بوده است. تجربه بهار جدید همواره لذتی تازه برای انسانها محسوب می شود، و در این بین سنت های زیبای نوروز نیز جذابیت مضاعفی به آن بخشیده است.

اما در یک نگاه عمیق تر پایان سال فصل بررسی و سنجش اعمال یک سال گذشته است، انسان بایستی در این ایام با تفکر در احوالات خود، برایندی کلی از ایام طی شده عمر خویش بدست آورد و سپس با محاسبه و دقت در آن، از نفس خویش حسابرسی کند،آن چنان که فرموده اند «حَاسِبُوا أَنْفُسَكُمْ قَبْلَ أَنْ تُحَاسَبُوا»

بنابراین با طی شدن سردی زمستان و رسیدن بهار جدید، بایستی سردی و تاریکی زمستان نفس خویش را نیز بشکند و بهار ایمان و معرفت را در درون خویش نهادینه کند.

اهل معرفت همواره زوال زمستان و ظهور بهار را به از بین رفتن سلطه ی شیطان و غلبه ی نور الهی بر ضمیر انسان تعبیر کرده و به این معنا بر شمرده اند.

در میان مناطق مختلف عملیاتی در جنوب کشور، یادمان شهدای عملیات کربلای ۴، معنا و مفهوم دیگری به راهیان نور بخشیده است.

گام نهادن بر زمینی که روزی شاهد مجاهدت غواصانی بوده که با جانفشانی ها و فداکاری های خود، عصر تاریک‌ و ظلمانی عمر انسان را زدوده و تاریخ بشریت را وارد بهاری تازه از عمر خود کرده اند، خود به تنهایی مملو از درس ها و پند‌های معنوی گوناگون است، چه رسد به آن که با بهار طبیعت و طراوت مادی نیز همراه شود!
 
و چه دیدنی خواهد بود به هم رسیدن عالم ماده و عالم معنا!

به واقع در هیچ برهه‌ای دیگری از تاریخ نمی‌توان چنین تطابقی را میان دو پدیده ی مادی و معنوی مشاهده کرد؛ و شاید بتوان این مسئله را هم جز شگفتی ها و محسنات بی شمار راهیان نور به حساب آورد.

انتهای پیام/
 محمد حسین حامدی
یادمان کربلای چهار (علقمه)


 
نام شما

آدرس ايميل شما

یادمان شهید بروجردی - جهاد رسانه‌ای شهید رهبر - روزها و ماه‌ها و سال‌ها گذشت تا به صورت کاروانی به مناطق جنگی سفر کردیم باورم نمیشد که آرزویم براورده می‌شود.
شرهانی_ جهاد رسانه ای شهید رهبر- این آه حسرت و سوز دل است که مرا می‌سوزاند؛ گاهی خیلی زود دیر می‌شود، طوری که فکر می‌کنی خواب بوده‌ای ، بساط نوکری و خادمی برچیده می‌شود و فقط حسرت است که باقی می‌ماند