۰
تاریخ انتشار
يکشنبه ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۳:۰۴
کد مطلب : ۱۲۰۵۴
مادرانه؛

تا کی دل من چشم به در داشته باشد!

تا کی دل من چشم به در داشته باشد!
به گزارش راهیان نور، تاریخ تولد من یک بار در طول سال است اما مادرم هر روز صبح برادرم را به دنیا می آورد، بزرگ می کند او را به جبهه می فرستد؛ از زیر قرآن رد می کند، کاسه آب را داخل کوچه می پاشد، می ایستد، تا او از پیچ کوچه رد شود و به حیاط برگردد، در خانه را می بندد و با گوشه چادر اشک هایش را پاک می کند و منتظر آمدنش می ماند...
و
می ماند تا بیاید...
 غروب ها که دلش می گیرد داغ شهادت او را مرثیه می کند و با پسرش وداع می کند...
 
تا کی دل من چشم به در داشته باشد؟ / ای کاش کسی از تو خبر داشته باشد...
آن باد که آغشته به بوی نفس توست / از کوچه ما کاش گذر داشته باشد . . .
 

انتهای پیام/
محمدی
جهاد رسانه ای شهید رهبر
 
نام شما

آدرس ايميل شما

اینجا یک جاده هست. فقط یک جاده اصلی! مشابه این جاده توی شهرها هم هست. منتهی فرعی زیاد دارد.
والله ان قطعتم یمینی انی احامی ابدا عن دینی ما پیروان کربلا از نهضت حسینیم دلداده ولایت و روح خدا خمینی مرز شهادت تا یمن ، غزه، فلسطین لبیک ما در مکتب سرخ حسینی میقاتمان قدس و حلب با راهیان سوریه دشمن زبون و عاجزو مرصاد ما به عینی معراجمان ...