۰
تاریخ انتشار
چهارشنبه ۷ فروردين ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۰۴
کد مطلب : ۱۳۸۶۰
مادر شهید مفقودالاثر ایرج صفری پور؛

گوشه گوشه‌ی یادمان‌ها را به امید پیدا کردن نشانه‌ای از پسرم جستجو می‌کنم

گوشه گوشه‌ی یادمان‌ها را به امید پیدا کردن نشانه‌ای از پسرم جستجو می‌کنم
اشرف نیک نژاد، مادر شهید مفقودالاثر ایرج صفری پور، در گفت و گو با خبرنگار جهاد رسانه ای شهید رهبر، با اشاره بر اینکه 35 سال است که چشم انتظار فرزند شهیدش است تا شاید یک بار دیگر بتواند او را در آغوش گیرد، گفت: هر سال در اردوی راهیان نور و مناطق عملیاتی جنوب و غرب کشور حضور پیدا می کنم تا شاید بتوانم نشانی از پسرم پیدا کنم.

وی، با بیان اینکه فرزندش در سن 12 سالگی مفقودالأثر شد، افزود: درست است که فرزندم هنوز پس از  35 سال بازنگشته، اما من با حضور در یادمان شهدای گمنام به یاد فرزندم بر سر مزار آنها، لالایی میخوانم و برایشان مادری می‌کنم.

نیک نژاد، با اشاره به اینکه همیشه سعی داشته فرزندش را با توجه به سبک اسلامی تربیت کند تا فرزندش سرباز امام زمان(عج) باشد، تصریح کرد: چشم انتظاری سخت است اما بر خدا توکل کرده ام و به حضرت زهرا متوسل می شوم می‌گویم قبر شما هم گمنام است و برای پسرم مادری کنید.

این مادر شهید، با تاکید بر اینکه فرزندش عاشق امام خمینی(ره) بود و به تبعیت از ولی فقیه زمانش به جبهه جنگ رفت، خاطرنشان کرد: فرهنگ ایثار و شهادت، باید در جامعه ترویج پیدا کند تا جوانان بتوانند در برابر بمب باران های فرهنگی دشمنان دوام بیاورند. 

وی در پایان تبعیت از مقام معظم رهبری و اجرای درست بیانیه گام دوم انقلاب را وظیفه جوانان و مردم دانست و گفت: همانطور که جوانان دهه 50 و 60 با اطاعت از رهبر انقلاب اسلامی توانستند در برابر دشمن ایستادگی کنند و پیروز میدان شوند، جوانان امروز هم باید در برابر تمام هجمه های دشمنان ایستادگی کنند و پیروز شوند.

انتها پیام./

خبرنگار؛ مائده فلاحتکار
کد خبرنگار؛ 961223080
 
برچسب ها
مادر شهید شهید
نام شما

آدرس ايميل شما

یادمان شهید بروجردی - جهاد رسانه‌ای شهید رهبر - روزها و ماه‌ها و سال‌ها گذشت تا به صورت کاروانی به مناطق جنگی سفر کردیم باورم نمیشد که آرزویم براورده می‌شود.
شرهانی_ جهاد رسانه ای شهید رهبر- این آه حسرت و سوز دل است که مرا می‌سوزاند؛ گاهی خیلی زود دیر می‌شود، طوری که فکر می‌کنی خواب بوده‌ای ، بساط نوکری و خادمی برچیده می‌شود و فقط حسرت است که باقی می‌ماند